De zindelijkheid der dingen

Trots zijn op je kinderen is een gelukzalig gevoel. Zien dat ze iets verwezenlijken zonder dat ze begeleiding nodig hebben is erg fijn. Veelal met de glimlach op de lippen kan ik staan kijken hoe onze kinderen zachtjesaan opgroeien tot mensjes die een eigen wil beginnen uitbouwen. Zindelijkheid is daar één kleine stap in. Weliswaar een belangrijke.

Luiers als voorbeeld.
Een van de meest ingrijpende stappen - althans in workload voor de ouders - is de zindelijkheid. Doorgaans omschreven als een geweldige mijlpaal. “Wij zijn uit de pampers” is uitgegroeid tot een volkswijsheid en algemeen begrip om te zeggen dat het nageslacht zindelijk is.

Luier is geruild voor potje.

Het signaal ook om het verzorgingskussen vaarwel te zeggen. 

De laatste duw
Voor ons is het zover en dat is zalig. Maar ik kijk graag even terug naar het laatste duwtje in de rug: het pamperbroekje. Even doeltreffend als een klassieke, maar wel een pak makkelijker. Naarmate je kind ouder wordt en begint te beseffen waar ‘de klepel’ hangt en die ook actief wil gaan gebruiken is het een godsgeschenk. 

Rechtstaand, liggend of zittend
Je kind is actiever en levendiger en dan is het net iets makkelijker om - net zoals een klassiek onderbroekje - de beentje erdoor te steken en het broekje aan te trekken. Het maakt niet uit of je kind neerligt, zit of rechtstaat. Het gaat allemaal veel vlotter.

Zelfstandig het broekje uitdoen
Maar beter is nog - nu de stappen richting zindelijkheid worden gezet - je kind zelfstandig het broekje uit en aan kan trekken. Het is mooi om zien en ze zijn vervuld van trots.

En ook als vader sta je plots te kijken van hun onverwachte vakkennis. 


Bedankt aan pampers om de broekjes te mogen gebruiken voor dit artikel. Meer informatie over Pamper Pants kan je hier terugvinden.

Vaderklap founding vader Dimi is de trotse vader van A en R, is zaakvoerder van het strategisch ontwerpbureau maneuver.be en z'n passie voor fietsen uit zich in z'n blog pedalar.cc