Ontdekking van de Sommebaai

het is een druilerige lenteavond als we vertrekken richting een parel aan de Franse kust. We hebben net de sleutels opgepikt en we trekken naar waar Somme en Noordzee elkaar ontmoeten. We trekken naar Saint-Valery-sur-Somme. Het is nacht als we toekomen. De gietende regen - die onderweg onze wagen geselde - is uitgedoofd tot motregen meegedragen door een koele zeebries. We lijken de zee te ruiken, maar duiken eerst onder de wol. 

Ontwaken in La B.
We worden gewekt door een aangenaam zonnetje dat zacht binnenvalt op onze lakens. De kinderen zijn net wakker, het ontbijt moet geserveerd worden. Onze uitvalsbasis is La B. een huisje dat z’n onderdak heeft gevonden in de oude Gendarmerie van het stadje. Een prachtig pand opgebouwd met de Franse Grandeur en schitterend gelegen met uitzicht over de baai en pal op de verbindingsweg tussen de oude en de nieuwe stad.

DSC_6623.jpg

Het interieur
Het interieur ademt rust en gezelligheid en herbergt authentieke elementen. Het voert je mee naar tijden die al even achter ons liggen. Er is geen wifi en daar moet je de eigenaars voor bedanken. Het is een plek om in het hier en nu te zijn. We zwaaien de deuren van de tuin open, sluipen door het roestig hekje en gaan op pad. 

Langsheen de Somme
De tuin mondt uit in de kade die de Somme begeleidt richting de Noordzee. Langsheen de kade kuieren mensen zoals ze dit - in m’n verbeelding - al decennia doen in Saint-Valery. Het leven lijkt hier eenvoudig en gemoedelijk. Mensen knikken. Op hun lippen rust een glimlach die herkenning uitstraalt wanneer ze ons gezin gadeslaan.

DSC_6591.jpg

Oude stad kijkt uit over het ommeland.
Wanneer we het einde van de kade hebben bereikt ontdekken we een trap die ons naar de oude stad brengt via een trap die omhoog slingert. In dit gedeelte van de stad vinden we een gotische kerk en stadspoorten die dateren uit de Middeleeuwen. Hier heb je een prachtig uitzicht over de vallei en het groene ommeland. We vertellen de kinderen verhalen over ridders en Jeanne D’arc die hier zou zijn gepasseerd.

Tip! Op het einde van de kade kan je een leuke speeltuin vinden. 

DSC_6600.jpg

Nieuwe stad
Via steegjes en kleine kasseiwegjes vinden we onze weg terug naar de benedenstad. Dit gedeelte is nieuwer, al rijgen de gezellige gevels zich aaneen. Ze herbergen winkeltjes, café's, restaurants of woonhuizen maar ook hier hangt een zweem van nostalgie. We doen ons tegoed aan een ijsje en pannenkoeken zoals dat hoort als je zo dicht bij de zee bent.

DSC_6634.jpg

Zeehonden spotten in Le Hourdel
We verlaten Saint-Valery en trekken naar het nabij gelegen gehucht Le Hourdel. Waar een kleine rommelmarkt - geruggesteund door het warme zonnetje en een zachte zeebries - de mensen klaarblijkelijk op straat lokt. In Le Hourdel kan je bij laag water zeehonden zien in de schaduw van de vuurtoren. Maar daarnaast is het een schitterende plek om de picknick-manden op te slaan. 

Tip! Neem wel een verrekijker mee. Wij konden geen zeehonden zien met het blote oog. 

Gezonken bunker
Vlakbij Le Hourdel ligt een bunker gekapseisd in zee. De bunker heeft al lange het gevecht met de getijden verloren en ligt nu doelloos op het strand met z’n neus in het water. Het heeft iets speciaals en we zijn niet de enigen die erop afkomen. Het is een locale trekpleister voor nieuwelingen en wellicht het middelpunt van uitdagingen voor de lokale jeugd. 

Conclusie
Saint-Valery-sur-Somme gaat onder je vel zitten. Het hele stadje - inclusief onze verblijfplaats - voert ons even terug in de tijd. Het is fijn om dichtbij (3u rijden) een plek aan zee te vinden die inspireert en je toelaat om rust te vinden. Voor kinderen is het erg fijn omdat ze proeven van hoe het leven vroeger was en staat in schril contrast met de zeedijk die wij in België kennen. Vive La France!